Konwersja i różnica twardości Shore'a ACD
Koncepcja twardości Shore'a
Twardość skleroskopu Shore'a (Shore), pierwotnie zaproponowana przez brytyjskiego naukowca Alberta F. Shore'a, jest powszechnie określana jako HS i służy jako standard pomiaru twardości materiału. Twardościomierz Shore'a nadaje się do określania wartości twardości Shore'a zarówno metali żelaznych, jak i nieżelaznych, przy czym wartość twardości odzwierciedla stopień odkształcenia sprężystego metalu. Termin ten jest często używany w przemyśle gumowym i tworzyw sztucznych.
Metoda badania
Twardościomierz Shore’a wprowadza się do mierzonego materiału, wskazówkę na tarczy łączy się za pomocą sprężyny z igłą, a igłę wprowadza się w powierzchnię mierzonego przedmiotu, a wartość wyświetlana na tarczy zostaje wartość twardości
Klasyfikacja i zakres stosowania twardościomierzy
Do powszechnie stosowanych modeli twardościomierzy zaliczają się modele Shore’a A, C i D. Każdy model ma swoje specyficzne zastosowania: typ Shore A służy przede wszystkim do badania twardości materiałów z tworzyw sztucznych i kauczuku syntetycznego; Shore Type C jest przeznaczony do określania twardości materiałów mikroporowatych zawierających piankę wykonaną z gumy i tworzywa sztucznego o stopniu sprężania powyżej 0.5 kg/c㎡ przy 50%, ale można go również stosować do innych podobnie twardych materiałów; podczas gdy typ Shore D nadaje się do testowania twardości ogólnej twardej gumy, twardej żywicy, akrylu, szkła, tworzyw termoplastycznych, płyt drukarskich, włókien i innych materiałów o wysokiej twardości.
Tabela porównawcza twardości Shore'a A, C i D
Odnosząc się do schematu należy uwzględnić kolejność ACD.
Konwersja twardości Shore’a A i twardości D
Z powyższej tabeli wynika, że materiały o twardości Shore'a poniżej 90A mierzone są w skali A, natomiast materiały o twardości powyżej 90A mierzone są w tabeli D. Należy zaznaczyć, że metody pomiaru twardości Shore'a A i Shore'a D różnią się, co skutkuje jedynie przybliżoną zależnością przeliczeniową między dwiema skalami. Wzory konwersji są następujące:
1) D = A – 50;
2) A = 0.173D + 86.58.
Jak wynika z powyższej tabeli, przeliczenie to jest jedynie przybliżeniem; dlatego zaleca się wybór odpowiedniego typu twardościomierza w oparciu o rzeczywiste wymagania badawcze.
